Oswald Balzer
1858-1933

Oswald Balzer (1858-1933), wykładowca prawa polskiego na Uniwersytecie Lwowskim, przyczynił się do powołania wydawnictwa "Studia nad historią prawa polskiego", autor 750 rozpraw naukowych, obrońca przed międzynarodowym sądem polubownym, dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, później także rektor. 

Przodkowie Oswalda Balzera byli pochodzenia prusko-austriackiego. Oswald Balzer studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim. W 1880 r. został aplikantem Archiwum Akt Grodzkich i Ziemskich we Lwowie. Podczas pracy w archiwum napisał pracę pt. "Kancelarie i akta grodzkie w XVIII w.". Przez rok studiował w Krakowie. W 1883 r. otrzymał stopień doktora praw na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studia uzupełniające odbywał w Berlinie. W 1885 r. po habilitacji wykładał prawo polskie na Uniwersytecie Lwowskim. Jego wykłady cieszyły się ogromną popularnością. Seminarium historii prawa polskiego prof. Balzera uważane było za jedno z najlepszych w Europie. Za jego sprawą w 1903 r. powołane zostało wydawnictwo "Studia nad historią prawa polskiego" dla publikacji rozpraw seminaryjnych. 
Był autorem 750 rozpraw naukowych. W 1891 r. wydał I tom "Corpus Iuris Polonici - wydanie pomników ustawodawstwa polskiego", które przyniosło mu ogromną sławę. Podobnie kolejna praca "Genealogia Piastów". W wielu pracach Balzer uznawał ród za podstawę ustroju w początkach państwa polskiego. Największym dziełem było 3-tomowe "Królestwo Polskie 1285-1370", wydane w latach 1919-1920. W 1899 r. Oswald Balzer ogłosił "Historię ustroju Austrii w zarysie". Nie udało mu się dokończyć "Historii ustroju Polski" - pozostał zbiór wykładów. 
Oswald Balzer występował publicznie w obronie godności Słowian. Popularność zdobył broniąc praw Polaków do Morskiego Oka (spór z Węgrami). Uczestniczył w roli obrońcy przed międzynarodowym sądem polubownym. Spór wygrał. Jako wyraz podziękowania m.in. droga z Zakopanego do Morskiego Oka nazwana została "Drogą Oswalda Balzera". 
Dwukrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, w 1895 r. był jego rektorem.