Franciszek Ksawery Fierich
1860-1928

Franciszek Ksawery Fierich (1860-1928), pierwszy prezydent Komisji Kodyfikacyjnej RP, redaktor "Czasopisma Prawniczego i Ekonomicznego", rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, radny miasta Krakowa, członek austriackiego Trybunału Stanu. 

Franciszek Fierich pochodził z rodziny prawniczej (ojciec i starszy brat byli prawnikami, pracownikami naukowymi). Ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, po czym rozpoczął pracę w kancelarii adwokackiej. W 1883 r. uzyskał tytuł doktora i rozpoczął pracę w sądownictwie. Mógł dzięki temu poznać praktykę, a także miał możliwość odbycia uzupełniających studiów za granicą. W 1886 r. studiował w Berlinie. W 1888 r. habilitował się z dziedziny prawa handlowego. W 1891 r. rozszerzył habilitację na procedurę cywilną i ta dziedzina stała się głównym obszarem jego zainteresowań. 
Był zwolennikiem sądów polubownych. W latach 1898-1905 opublikował "Naukę o sądach cywilnych i procedurę sądową" - pierwszy polski nowoczesny podręcznik postępowania cywilnego. Przedstawił w niej teorię procesu cywilnego. 
W latach 1900-1919 pełnił funkcję naczelnego redaktora "Czasopisma Prawniczego i Ekonomicznego". W 1908 r. objął godność rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego. Przez wiele lat był radnym Krakowa. Był także członkiem austriackiego Trybunału Stanu. Od 1918 r. poświęcił się pracom kodyfikacyjnym. 
W 1919 r. Fierich otrzymał nominację na prezydenta Komisji Kodyfikacyjnej. 
W latach 1924-1934 skodyfikowano m.in. prawo o ochronie wynalazków, autorskie, międzynarodowe, wekslowe, zobowiązań, handlowe, postępowanie cywilne, postępowanie upadłościowe i układowe. 
Franciszek Fierich szczególne zasługi położył w opracowaniu postępowania cywilnego. Spośród prac wyróżnić należy: "O władzy dyskrecjonalnej sędziego" (1891), "Prawo wekslowe w Polsce na podstawie konstytucji sejmowych" (1908), "Procedura cywilna" (1930).